Discuzeuren

Discussiëren is een kunst op zich...zo veel veronderstel ik bekend. Niet iedereen is even goed uitgerust met vaardigheden om te luisteren naar een ander, slechts met inhoudelijke argumenten je punt te maken en niet te verzanden in eindeloze herhalingen.

Ook zie je dat mensen - zeker daar waar hun meerderen aanwezig zijn - zich mengen in een discussie enkel en alleen om aan het woord te zijn en op te vallen. Praten om het praten. Nutteloze bijdragen aan de discussie zijn het gevolg. (Ik vraag me altijd af of die meerderen dat dan ook constateren.) Het is een schouwspel waar je na verloop van tijd vermoeid van raakt.

Gisteren zat ik van 08.00 uur 's ochtends tot 14.00 uur 's middags in een overleg. Net toen ik nagenoeg wanhopig werd van de wijze waarop de discussie verliep, in gedachten al bij het feestje van die avond zat, mijn pen uit verveling al tig keer aan en uit geklikt had, mijn papieren vol stonden met tekeningetjes van huizen, poppetjes en andere kriebels en ik toch écht niet nog een kop koffie ging drinken om de tijd te doden riep een collega hard door de vergadering 'Kunnen we nu eindelijk eens ophouden met discuzeuren?!'

Starnakel

Nadat het grote personeelsfeest afgelopen donderdag had plaatsgevonden, maakte een collega de volgende ochtend de opmerking dat hij zich helemaal "starnakel" had gedronken.

De herkomst van starnakel is onduidelijk; het is mogelijk een verbastering van het Duitse sternhagelvoll, dat ook 'stomdronken' betekent. De herkomst daarvan is overigens ook onbekend.

Boboïsme

Bij besluit van de voltallige - ik meen - negenkoppige Directie heeft de daaronder ressorterende Stuurgroep opdracht gegeven alle vestigingen door heel Nederland te voorzien van een gratis, "vandalismebestendige" telefoon, waarmee de doelgroep zich in contact kan stellen met verzekeringen (omwille van vertrouwelijkheid is deze tekst ontdaan van ieder mogelijke verwijzing die zou kunnen leiden tot identificeerbaarheid).

Dit besluit is genomen en de opdracht is gegeven zonder de kosten hiervan in ogenschouw te nemen. In feite was de opdracht: "Regel het." De projectorganisatie en de beheersorganisatie betwijfelen "rechthartig" de haalbaarheid van de opdracht met de gegeven tijdsspanne en vooral de ontbrekende financiën hiervoor.

Een deelprojectleider noemde deze type besluiten en opdrachten "boboïsmen". Boboïstische besluitvorming verwijst naar het nemen van besluiten vanuit de top zonder de haalbaarheid, wenselijkheid en consequenties in acht te nemen.

Voor de vermoedelijke etymologie, verwijs ik hier naar.

Op de bonafide

Chris, medewerker van een populaire horecagelegenheid te Utrecht moet een potentiële klant die voor een bepaalde dag wil reserveren voor een high-tea teleurstellen: "Helaas, we zitten dan helemaal vol. Maar als u allemaal hier uit Utrecht komt, dan kunt u gewoon op de bonafide komen. Er is meestal wel een plekje vrij."