Discussiëren is een kunst op zich...zo veel veronderstel ik bekend. Niet iedereen is even goed uitgerust met vaardigheden om te luisteren naar een ander, slechts met inhoudelijke argumenten je punt te maken en niet te verzanden in eindeloze herhalingen.
Ook zie je dat mensen - zeker daar waar hun meerderen aanwezig zijn - zich mengen in een discussie enkel en alleen om aan het woord te zijn en op te vallen. Praten om het praten. Nutteloze bijdragen aan de discussie zijn het gevolg. (Ik vraag me altijd af of die meerderen dat dan ook constateren.) Het is een schouwspel waar je na verloop van tijd vermoeid van raakt.
Gisteren zat ik van 08.00 uur 's ochtends tot 14.00 uur 's middags in een overleg. Net toen ik nagenoeg wanhopig werd van de wijze waarop de discussie verliep, in gedachten al bij het feestje van die avond zat, mijn pen uit verveling al tig keer aan en uit geklikt had, mijn papieren vol stonden met tekeningetjes van huizen, poppetjes en andere kriebels en ik toch écht niet nog een kop koffie ging drinken om de tijd te doden riep een collega hard door de vergadering 'Kunnen we nu eindelijk eens ophouden met discuzeuren?!'
spatiepauze [tussendoor]
12 jaar geleden
2 opmerkingen:
:-) En terecht. Zijn gedachten waren vast ook al bij een feestje waar hij naar uit zat te kijken. Net als jij misschien wel.
En ineens vraag ik mij af, als twee of meer mensen op zo'n feestje of in een uitgaansgelegenheid met elkaar dansen, zou dat discosiëren genoemd kunnen worden?
En het aanbrengen van versierselen op aardewerken schoteltjes, zou dat discussieren genoemd kunnen worden?
dat laatste moeten we ramses vragen, want volgens mij heeft hij dat dit weekend gedaan :)
Een reactie posten